Za dużo wody w CO? Przyczyny i rozwiązanie problemu

Czy Twój domowy ogrzewanie działa jak szwajcarski zegarek, czy raczej jak kapryśny meteorolog? Gdy obserwujesz, jak ciśnienie w Twojej instalacji CO waha się jak kurs akcji na Giełdzie Papierów Wartościowych, zastanawiasz się, czy to normalne, czy może czas na wezwanie ekipy remontowej. Czy te subtelne, choć zauważalne, ubytki wody w systemie to zwiastuny większego problemu? Jak właściwie zdiagnozować potencjalne nieszczelności, zwłaszcza te ukryte pod starannie ułożonymi płytkami i podłogami? I wreszcie – czy naprawa tego dylematu wymagać będzie fachowej interwencji, czy może samodzielne uzupełnienie płynu będzie skuteczne? Zagłębimy się w te pytania, aby rozwiać Twoje wątpliwości, a odpowiedzi znajdziesz już za chwilę.

• Nieszczelności w instalacji CO
• Wpływ temperatury na ciśnienie w CO
• Uszkodzenie naczynia wzbiorczego w CO
• Pojemność naczynia wzbiorczego w kotle gazowym
• Dobór naczynia wzbiorczego do wielkości instalacji
• Pomiar ciśnienia wstępnego naczynia wzbiorczego
• Zawór bezpieczeństwa i jego rola w CO
• Uszkodzona membrana naczynia wzbiorczego w CO
• Ubytki wody w systemie CO
• Q&A: Za dużo wody w instalacji CO

Analizując typowe problemy z „nadmiarem" wody w systemach CO, często napotykamy na sytuacje, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się niezrozumiałe. Warto przyjrzeć się kilku kluczowym aspektom, które wpływają na stabilność pracy całego systemu. Jak pokazuje praktyka, nawet pozorne drobnostki, jak niewielkie nieszczelności, mogą mieć kumulatywny wpływ na parametry pracy kotła i komfort cieplny w naszym domu. Dzieje się tak często dlatego, że nawet minimalne wycieki wody z instalacji ogrzewania, po odparowaniu pozostawiają po sobie ślady w postaci rdzy czy soli, które utrwalają się na elementach systemu, zwłaszcza w miejscach trudno dostępnych.

Często spotykany problem to konieczność regularnego uzupełniania wody w instalacji centralnego ogrzewania, pomimo braku widocznych śladów wycieków. Czy to tylko efekt drobnych nieszczelności, które są tak subtelne, że woda niemal natychmiast odparowuje? Tutaj wkraczamy na grunt diagnostyki. Nieszczelności, szczególnie te ukryte pod podłogami czy w ścianach, mogą przejawiać się w postaci rdzawych lub solnych wykwitów, które pojawiają się dopiero po pewnym czasie. Lokowanie takich ukrytych przecieków to prawdziwe wyzwanie, często wymagające specjalistycznych narzędzi do przeprowadzenia próby ciśnieniowej sprężonym powietrzem całego odcinka instalacji.

Z drugiej strony, jeśli nasz system CO podczas pracy kotła doświadcza znaczących wahań ciśnienia – na przykład spada do 1 bara na zimnym układzie, a po rozgrzaniu do 70°C skacze do prawie 3 barów – to sygnał, że coś jest nie tak. Takie anomalie mogą świadczyć o poważniejszym problemie z ciśnieniowym naczyniem wzbiorczym. Może być ono uszkodzone, albo po prostu niewłaściwie dobrane pod kątem pojemności do wielkości całej instalacji ogrzewczej. Warto pamiętać, że mechanizm działania naczynia wzbiorczego polega na kompensowaniu zmian objętości wody podczas jej podgrzewania. Jeśli ta funkcja jest zaburzona, ciśnienie w systemie może gwałtownie wzrosnąć, prowadząc do otwarcia zaworu bezpieczeństwa.

Zobacz także: Ile kosztuje czyszczenie instalacji CO? Ceny 2025

Co ciekawe, otwieranie się zaworu bezpieczeństwa jest jednym z najbardziej symptomatycznych zjawisk wskazujących na problem z ciśnieniem. W sytuacjach, gdy przelew z zaworu bezpieczeństwa jest odprowadzony bezpośrednio do kanalizacji, jego okresowe zadziałanie może pozostać niezauważone, prowadząc do stopniowego, ale stałego ubytku wody w systemie. To z kolei może wpływać na obniżenie ciśnienia w instalacji, tworząc błędne koło problemów, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się niezwiązane ze sobą.

Nieszczelności w instalacji CO

Nieszczelności w instalacji centralnego ogrzewania to zmora wielu właścicieli domów, często objawiająca się w sposób podstępny. Zauważalne jest to zwłaszcza, gdy po pewnym czasie eksploatacji systemu, zaczynamy zauważać potrzebę częstego uzupełniania poziomu wody w obiegu. Choć na pierwszy rzut oka nie widać żadnych mokrych plam czy zacieków, subtelne wycieki mogą być przyczyną tych niedogodności. Woda, kontaktując się z powietrzem, naturalnie odparowuje, pozostawiając po sobie ślady w postaci tzw. wykwitów – rdzawych lub solnych nalotów, które pojawiają się w miejscach, gdzie woda opuściła system.

Szczególnie trudne do zlokalizowania są przecieki w instalacjach ukrytych pod tynkiem lub w posadzkach. W takich przypadkach diagnoza problemu staje się bardziej skomplikowana i może wymagać interwencji specjalistycznych narzędzi. Jedną z metod jest przeprowadzenie próby ciśnieniowej sprężonym powietrzem, która pozwala na wykrycie nawet najmniejszych nieszczelności. Odpowiednie ciśnienie wdmuchnięte do systemu pomaga zidentyfikować wadliwy fragment instalacji, zanim problem narodzi się w większej skali.

Zobacz także: Wzór protokołu 5-letniego przeglądu instalacji elektrycznej

Znaczące wahania ciśnienia, które zauważamy w trakcie pracy kotła, często są bezpośrednio powiązane z nielokalizowanymi lub ignorowanymi dotąd nieszczelnościami. Choć mogą wydawać się drobnostką, te niewielkie wycieki, kumulując się, wpływają na stabilność parametrów pracy całego systemu grzewczego. To sygnał, że choćby najmniejszy przeciek może być początkiem poważniejszych kłopotów z funkcjonowaniem instalacji.

Warto pamiętać, że nawet jeśli nie widać rdzy, może to świadczyć o bardzo mikroskopijnym ubytku wody, który w dłuższej perspektywie prowadzi do problemów z utrzymaniem właściwego ciśnienia w instalacji.

Wpływ temperatury na ciśnienie w CO

W każdym systemie centralnego ogrzewania, wzrost temperatury wody powoduje jej rozszerzalność objętościową. To podstawowe prawo fizyki, które tłumaczy, dlaczego ciśnienie w zamkniętym obiegu grzewczym naturalnie wzrasta wraz z podgrzewaniem wody. Na przykład, jeśli na zimnym układzie ciśnienie wynosi około 1 bara, to po nagrzaniu wody do temperatury roboczej, na przykład 70°C, ciśnienie może wzrosnąć do 2,5-3 barów. Jest to zjawisko fizjologiczne dla każdej instalacji, pod warunkiem, że jest ona prawidłowo zaprojektowana i wyposażona w odpowiednie zabezpieczenia.

Właściwie działające naczynie wzbiorcze jest kluczowe dla stabilizacji tych wahań ciśnienia. Jego zadaniem jest „przejęcie” nadwyżki objętości wody, która pojawia się podczas jej podgrzewania. Dzięki temu ciśnienie w instalacji nie przekracza bezpiecznych granic. W idealnej sytuacji, różnica pomiędzy ciśnieniem na zimno a na gorąco nie powinna być drastycznie duża, mieszcząc się zazwyczaj w granicach 1-1,5 bara.

Jeżeli jednak zauważamy, że ciśnienie nie tylko rośnie, ale wręcz niebezpiecznie zbliża się do wartości otwarcia zaworu bezpieczeństwa lub przekracza ją, to wyraźny sygnał, że coś jest nie tak z systemem. Najczęstszą przyczyną takich ekstremalnych wahań ciśnienia jest właśnie degradacja ciśnieniowego naczynia wzbiorczego. Uszkodzona membrana lub utrata ciśnienia wstępnego sprawia, że naczynie traci swoją buforową funkcję.

W skrajnych przypadkach, gdy naczynie wzbiorcze nie działa prawidłowo, nadmiar ciśnienia może spowodować otwarcie zaworu bezpieczeństwa. Woda wtedy jest wypuszczana z instalacji, co prowadzi do ubytku wody i ponownego spadku ciśnienia po ostygnięciu. Taki cykl, jeśli nie zostanie naprawiony, będzie się powtarzał, prowadząc do ciągłych niedoborów wody w układzie i zwiększonego ryzyka uszkodzenia innych komponentów systemu.

Warto też wspomnieć o wpływie wysokości instalacji na ciśnienie. Każde 10 metrów słupa wody odpowiada mniej więcej 1 barowi ciśnienia. Dlatego projektując lub modernizując instalację, należy uwzględnić różnicę poziomów między naczyniem wzbiorczym a najwyższym punktem obiegu grzewczego.

Uszkodzenie naczynia wzbiorczego w CO

Uszkodzenie naczynia wzbiorczego to jeden z najczęstszych winowajców problemów z wahającym się ciśnieniem w instalacji centralnego ogrzewania. Naczynie to, będące kluczowym elementem odpowiadającym za stabilizację ciśnienia, działa na zasadzie przeciwwagi. W jego wnętrzu znajduje się komora wypełniona powietrzem lub azotem, oddzielona od wody elastyczną membraną. Kiedy woda w instalacji podgrzewa się i zwiększa swoją objętość, naciska na membranę, która z kolei ściska gaz w drugiej komorze, zapobiegając nadmiernemu wzrostowi ciśnienia.

Najczęstsze uszkodzenia obejmują pęknięcie tej właśnie membrany lub nieszczelność na połączeniu sekcji powietrznej z resztą naczynia. Kiedy membrana jest uszkodzona, układ powietrzny traci swoją izolacyjność. Oznacza to, że woda łatwo dostaje się do przestrzeni gazowej, nie pozwalając na właściwe ściskanie powietrza. W rezultacie, bez tej amortyzacji, każde rozszerzenie wody spowodowane temperaturą bezpośrednio przekłada się na gwałtowny wzrost ciśnienia w całej instalacji.

Innym częstym problemem jest naturalne ulatnianie się gazu z komory powietrznej przez zawór wentylowy, podobny do tego w oponach samochodowych. Z czasem ciśnienie wstępne w naczyniu spada, co również zaburza jego prawidłowe funkcjonowanie. Naczynie może mieć wtedy zbyt małą objętość buforową, by skutecznie kompensować zmiany ciśnienia związane ze zmianami temperatury wody.

Skutki uszkodzonego naczynia są łatwe do zaobserwowania: ciśnienie może stale rosnąć wraz ze wzrostem temperatury, zmuszając zawór bezpieczeństwa do otwarcia i tym samym powodując niepożądany ubytek wody w systemie. Po ostygnięciu instalacji ciśnienie spada znacznie poniżej zalecanego poziomu, co sygnalizuje nam, że czas na diagnozę i ewentualną wymianę tego niepozornego, ale niezwykle ważnego komponentu.

Czasami, zamiast pęknięcia membrany, może dojść do zwykłego rozszczelnienia zaworka, co również doprowadzi do stopniowej utraty ciśnienia wstępnego.

Pojemność naczynia wzbiorczego w kotle gazowym

Współczesne kotły gazowe są zazwyczaj wyposażone w zintegrowane naczynia wzbiorcze. Ich pojemność jest wstępnie kalkulowana przez producenta kotła, aby odpowiadała standardowym wielkościom instalacji grzewczych. Typowe naczynia w kotłach gazowych mają zazwyczaj pojemność w zakresie od 6 do nawet 12 litrów, w zależności od mocy samego kotła i jego przeznaczenia. Te wartości są dobierane tak, aby zapewnić optymalne warunki pracy większości domowych systemów.

Jednakże, rynek nieruchomości jest bardzo zróżnicowany, podobnie jak same instalacje centralnego ogrzewania. Jeśli Twój dom posiada dużą powierzchnię do ogrzania, a co za tym idzie, dużą objętość wody w instalacji (na przykład, gdy masz długie odcinki grzejników), lub gdy zdecydowałeś się na system ogrzewania podłogowego, często będzie potrzebne większe niż standardowe naczynie wzbiorcze.

W takich przypadkach, gdy pojemność zintegrowanego naczynia jest niewystarczająca, konieczne staje się zastosowanie dodatkowego, zewnętrznego naczynia wzbiorczego. Jest ono instalowane bezpośrednio w obiegu grzewczym, zazwyczaj w miejscu łatwo dostępnym dla serwisowania. Jego dobór wymaga precyzyjnych obliczeń, które uwzględniają całkowitą objętość wody w instalacji, maksymalną temperaturę pracy oraz dopuszczalne ciśnienie.

Zbyt małe naczynie wzbiorcze w połączeniu z dużą instalacją powoduje, że system nie jest w stanie efektywnie kompensować zmian objętości wody. Doprowadza to do sytuacji, w której ciśnienie w instalacji podczas pracy kotła gwałtownie rośnie, przekraczając bezpieczne normy i potencjalnie powodując otwarcie zaworu bezpieczeństwa. To zjawisko skutkuje nie tylko ubytkiem wody, ale również może wpływać na żywotność innych elementów instalacji.

Przykładowo, dla kilkuset litrowej instalacji grzewczej, standardowe naczynie w kotle o pojemności 8 litrów może okazać się zdecydowanie za małe.

Dobór naczynia wzbiorczego do wielkości instalacji

Właściwy dobór naczynia wzbiorczego do wielkości instalacji centralnego ogrzewania to klucz do uniknięcia problemów z wahaniem ciśnienia. Proces ten nie jest skomplikowany, ale wymaga pewnej precyzji i zrozumienia podstawowych zasad. W pierwszej kolejności należy określić całkowitą objętość wody znajdującej się w całym systemie grzewczym – od kotła, przez rury, aż po grzejniki lub pętle ogrzewania podłogowego. Wartości te można oszacować na podstawie dokumentacji technicznej urządzeń lub obliczyć samodzielnie, sumując pojemności poszczególnych elementów.

Następnie, kluczowe jest uwzględnienie współczynnika rozszerzalności cieplnej wody. Woda podgrzana z temperatury początkowej (np. 10°C) do maksymalnej roboczej (np. 80°C) zwiększa swoją objętość o około 3-4%. To właśnie ta dodatkowa objętość musi zostać skutecznie zaabsorbowana przez naczynie wzbiorcze.

Istnieją wzory matematyczne pozwalające precyzyjnie obliczyć wymaganą pojemność naczynia wzbiorczego. Jednym z często stosowanych jest wzór uwzględniający całkowitą objętość wody w instalacji, maksymalną i minimalną temperaturę pracy, ciśnienie wstępne oraz ciśnienie maksymalne dopuszczalne w instalacji. Wiele firm produkujących naczynia wzbiorcze udostępnia kalkulatory online, które ułatwiają ten proces, prosząc jedynie o podanie kluczowych parametrów systemu.

Przykładowo, dla instalacji zawierającej 150 litrów wody, gdzie maksymalna temperatura pracy wynosi 80°C, a ciśnienie wstępne naczynia 1,5 bara, wymagane minimalne naczynie wzbiorcze będzie miało pojemność około 12-15 litrów. Warto zawsze wybierać naczynie o nieco większej pojemności niż obliczona teoretycznie, aby zapewnić pewien zapas bezpieczeństwa.

Pamiętajmy, że złe oszacowanie lub ignorowanie tego etapu może prowadzić do opisanych wcześniej problemów, takich jak nadciśnienie i otwieranie się zaworu bezpieczeństwa, co skutkuje ubytkami wody w systemie.

Pomiar ciśnienia wstępnego naczynia wzbiorczego

Pomiar ciśnienia wstępnego w naczyniu wzbiorczym to czynność, która pozwoli nam ocenić jego stan techniczny. Naczynie to, jak już wspominaliśmy, ma w swojej części powietrznej fabrycznie ustalone ciśnienie wstępne, które powinno być dostosowane do wymagań instalacji. Zazwyczaj jest oznaczone na samym naczyniu lub w dokumentacji technicznej kotła. Jest to ciśnienie, które powinno odpowiadać ciśnieniu hydrostatycznemu instalacji plus pewien niewielki zapas, na przykład 0,2 bara dla każdego 2 metrów słupa wody.

Aby samodzielnie dokonać pomiaru, potrzebny będzie nam manometr, idealnie taki sam, jakiego używa się do pomiaru ciśnienia w oponach samochodowych. Naczynia wzbiorcze wyposażone są w zawór wentylowy, zazwyczaj umieszczony na górnej ściance. Przed rozpoczęciem pomiaru, konieczne jest całkowite opróżnienie instalacji z wody. Jest to warunek absolutnie konieczny, ponieważ obecność wody w naczyniu zaburzyłaby dokładność odczytu ciśnienia powietrza.

Po spuszczeniu wody z systemu, odkręcamy nakrętkę zaworu wentylowego na naczyniu wzbiorczym i przykładamy do niego manometr. Odczytane ciśnienie powinniśmy porównać z wartością wskazaną przez producenta. Jeśli ciśnienie jest niższe niż powinno być, oznacza to, że gaz powoli ulatuje z komory powietrznej, a naczynie traci swoją skuteczność.

W przypadku stwierdzenia zbyt niskiego ciśnienia, należy je uzupełnić przy użyciu pompki rowerowej lub kompresora. Należy pamiętać, aby dodawać gaz stopniowo i regularnie sprawdzać odczyt manometru, aby nie przekroczyć zalecanej wartości. Po uzupełnieniu ciśnienia, można już napełnić instalację wodą i sprawdzić stabilność jej ciśnienia podczas pracy.

Jeśli po uzupełnieniu ciśnienia wstępnego nadal obserwujemy problemy, może to oznaczać, że membrana w naczyniu wzbiorczym uległa uszkodzeniu, co wymaga jej wymiany.

Dokładny pomiar ciśnienia wstępnego można przeprowadzić wtedy, gdy ciśnienie w całej instalacji jest równe zero.

Zawór bezpieczeństwa i jego rola w CO

Zawór bezpieczeństwa jest niezwykle ważnym elementem każdej instalacji centralnego ogrzewania, działając niczym strażnik bezpieczeństwa systemu. Jego główną funkcją jest ochrona instalacji przed nadmiernym wzrostem ciśnienia, który mógłby doprowadzić do uszkodzenia podzespołów, a nawet poważniejszych awarii. Działa on w sposób automatyczny – gdy ciśnienie w systemie przekroczy ustaloną, bezpieczną wartość, zazwyczaj około 3 barów w przypadku instalacji domowych, zawór otwiera się i pozwala na odprowadzenie nadmiaru wody.

Jest to tzw. zawór nadmiaru ciśnienia. W przeciwieństwie do naczynia wzbiorczego, które aktywnie kompensuje zmiany objętości wody, zawór bezpieczeństwa działa jako mechanizm alarmowy i ochronny. Jego otwarcie jest sygnałem, że coś w systemie funkcjonuje nieprawidłowo, a głównym winowajcą zazwyczaj okazuje się uszkodzone naczynie wzbiorcze lub jego nieprawidłowe dobranie do wielkości instalacji.

Kiedy zawór bezpieczeństwa zadziała, nadmiar wody jest odprowadzany przez specjalny króciec odpływowy. Jeśli ten króciec jest podłączony do kanalizacji, a nie do widocznego punktu w pomieszczeniu, właściciel domu może nawet nie zauważyć, że zawór się otworzył. Skutkiem takiego cyklicznego działania zaworu jest oczywiście stopniowy ubytek wody w całej instalacji. Po ostygnięciu systemu, ciśnienie spada poniżej zalecanego poziomu, co może prowadzić do konieczności ponownego uzupełniania wody.

Regularne sprawdzanie i konserwacja zaworu bezpieczeństwa są ważne. Czasami problemem może być nawet samo zawieszenie się mechanizmu zaworu, uniemożliwiające jego prawidłowe działanie. Należy pamiętać, że nawet niewielkie, ale częste otwieranie się zaworu bezpieczeństwa sygnalizuje problem, którego nie wolno bagatelizować.

Jeśli zawór bezpieczeństwa jest wadliwy, może dochodzić do jego okresowego kapania, nawet przy prawidłowym ciśnieniu w instalacji.

Uszkodzona membrana naczynia wzbiorczego w CO

Uszkodzona membrana w naczyniu wzbiorczym to bez wątpienia najczęstsza przyczyna problemów z nadmiernym wzrostem ciśnienia w systemie centralnego ogrzewania, a co za tym idzie – z koniecznością dolewania wody. Membrana, wykonana zazwyczaj z wytrzymałej gumy santoprenowej lub EPDM, działa jak elastyczna przegroda oddzielająca komorę powietrzną od wody w instalacji. Jej głównym zadaniem jest pochłanianie zwiększonej objętości wody, która pojawia się w obiegu podczas jego podgrzewania.

Gdy membrana ulega uszkodzeniu, na przykład pęknięciu, następuje utrata szczelności między częścią powietrzną a wodną naczynia. Woda z instalacji zaczyna przenikać do komory powietrznej, wypełniając ją i skutecznie eliminując bufor powietrza. W efekcie, każde podgrzanie wody powoduje bezpośredni, niczym niekontrolowany wzrost ciśnienia w całym systemie.

Kiedy ciśnienie wzrośnie do poziomu ok. 3 barów, zawór bezpieczeństwa, jako ostatnia linia obrony, musi się otworzyć, aby chronić instalację przed rozerwaniem. Wypuszczona przez zawór woda oznacza stały ubytek czynnika grzewczego, co prowadzi do obniżenia ciśnienia w układzie po jego ostygnięciu. Właściciel domu może zauważyć, że musi coraz częściej uzupełniać wodę, nie do końca rozumiejąc przyczynę.

Najlepszym sposobem na zdiagnozowanie uszkodzonej membrany jest sprawdzenie ciśnienia wstępnego w naczyniu przy całkowicie opróżnionej instalacji. Jeśli po wypuszczeniu wody z systemu ciśnienie w naczyniu wzbiorczym jest nadal wysokie (np. 3 bary, czyli ciśnienie robocze instalacji), jest bardzo prawdopodobne, że membrana jest szczelna. Natomiast jeśli ciśnienie w naczyniu jest bardzo niskie lub zerowe, a zaworek wentylowy daje tylko „syk” po jego naciśnięciu, niemal na pewno membrana jest uszkodzona.

W przypadku stwierdzenia uszkodzenia, jedynym rozwiązaniem jest wymiana naczynia wzbiorczego.

Ubytki wody w systemie CO

Ubytki wody w systemie centralnego ogrzewania to objaw, który spędza sen z powiek wielu użytkownikom, sygnalizując, że coś w ich instalacji nie działa tak, jak powinno. Zazwyczaj pierwsze, co przychodzi na myśl, to oczywiste przecieki, jednak rzeczywistość bywa bardziej złożona. Choć sporadyczne niedobory wody mogą być spowodowane drobnymi nieszczelnościami, które łatwo zauważyć w postaci zacieków czy rdzy, to coraz częściej przyczyną są bardziej subtelne czynniki, które prowadzą do stopniowej utraty czynnika grzewczego.

Jednym z najczęstszych powodów wspomnianych ubytków, zwłaszcza gdy nie są widoczne żadne zewnętrzne wycieki, jest wspomniane już wcześniej ulatnianie się powietrza z komory ciśnieniowego naczynia wzbiorczego lub ulegająca rozszczelnieniu membrana. Kiedy naczynie przestaje prawidłowo kompensować zmiany objętości wody pod wpływem temperatury, ciśnienie w instalacji rośnie ponad normę. To z kolei prowadzi do zadziałania zaworu bezpieczeństwa, który wypuszcza z układu nadmiar wody.

Warto zwrócić uwagę na fakt, że proces ten może być bardzo powolny i niezauważalny. Nawet niewielkie, okresowe otwieranie się zaworu bezpieczeństwa, które może wypuszczać z systemu zaledwie kilka mililitrów wody, w skali roku może prowadzić do znaczących niedoborów. Jeśli przelew zaworu bezpieczeństwa jest podłączony do kanalizacji, nikt nawet nie zauważy momentu, w którym następuje ubytek wody.

Krytycznym momentem jest również kontrola ciśnienia wstępnego w naczyniu wzbiorczym. Gdy ciśnienie gazu jest zbyt niskie, naczynie działa jak zwykły, pozbawiony amortyzacji zbiornik. Wówczas, nawet niewielkie wahania temperatury mogą skutkować otwarciem zaworu bezpieczeństwa.

Uzupełnianie wody w systemie jest rozwiązaniem tymczasowym, jeśli nie zdiagnozujemy i nie usuniemy przyczyny problemu. Regularne dolewanie wody może maskować poważniejszą awarię, prowadząc do dalszych problemów z całym układem grzewczym.

Dlatego tak ważne jest, aby przy pierwszych oznakach ubytku wody niezwłocznie podjąć kroki diagnostyczne, aby przywrócić prawidłowe funkcjonowanie instalacji.

Q&A: Za dużo wody w instalacji CO

• Dlaczego muszę często uzupełniać wodę w instalacji CO, mimo braku widocznych przecieków?

  W instalacjach centralnego ogrzewania powszechne są niezauważalne, powolne nieszczelności. Woda z takich miejsc może natychmiast odparowywać, co utrudnia wykrycie wycieku. Dopiero z czasem mogą pojawić się rdzawe lub solne wykwity, świadczące o odparowaniu wody.

• Jakie mogą być przyczyny znacznych wahań ciśnienia w instalacji CO wraz ze wzrostem temperatury?

  Znaczne wahania ciśnienia w systemie, zależne od temperatury pracy, zazwyczaj wskazują na uszkodzenie ciśnieniowego naczynia wzbiorczego lub jego zbyt małą pojemność. Może to również powodować otwieranie się zaworu bezpieczeństwa, a jeśli przelew jest odprowadzony do kanalizacji, może to być niezauważalne.

• Co może prowadzić do ubytku wody w systemie CO, nawet jeśli ciśnienie nie osiąga progu otwarcia zaworu bezpieczeństwa?

  Niewielkie ubytki wody mogą występować nawet wtedy, gdy ciśnienie nie osiąga nominalnego ciśnienia otwarcia zaworu bezpieczeństwa. Główną przyczyną takiej sytuacji jest prawdopodobnie uszkodzenie membrany w ciśnieniowym naczyniu wzbiorczym lub nieszczelność zaworka w tym naczyniu. Prowadzi to do sytuacji, w której naczynie przestaje efektywnie buforować zwiększającą się objętość podgrzewanej wody.

• Jakie są konsekwencje uszkodzenia membrany w ciśnieniowym naczyniu wzbiorczym w kotle gazowym?

  Uszkodzenie membrany w ciśnieniowym naczyniu wzbiorczym powoduje, że naczynie traci swoją funkcję jako zbiornik buforowy dla zwiększającej się objętości podgrzewanej wody. Skutkuje to wzrostem ciśnienia w instalacji, które może doprowadzić do zadziałania zaworu bezpieczeństwa, a w konsekwencji do ubytku wody w systemie grzewczym.