Magnetyt w instalacjach CO: jak zapobiegać i usuwać?

Redakcja 2025-04-26 08:41 / Aktualizacja: 2025-07-30 13:06:25 | Udostępnij:

Czy piękno tkwi w prostocie instalacji CO, czy może drzemią w niej ukryte zagrożenia? Co właściwie kryje się pod tajemniczym hasłem "magnetyt w instalacji CO"? Czy warto w ogóle zawracać sobie głowę tym zagadnieniem, czy lepiej zdać się na los, który zapewne spłaci się problemami z ogrzewaniem? A może jest to kwestia, którą najlepiej powierzyć specjalistom, by uniknąć kosztownych pomyłek? Odpowiedzi na te, i wiele innych palących pytań zdradzimy w dalszej części artykułu.

Magnetyt w instalacji co

Analizując problemy z instalacją centralnego ogrzewania, szybko natrafiamy na jednoznaczne wnioski dotyczące wpływu pewnych zanieczyszczeń na jej działanie. Stal węglowa, powszechnie stosowana do budowy elementów C.O., ze względu na swoją podatność na korozję, stanowi idealne podłoże dla powstawania między innymi magnetytu. Nawet stosowanie wysokiej jakości inhibitorów korozji jedynie ogranicza ten proces, go nie eliminuje. W środowisku pozbawionym tlenu, jak w zamkniętym obiegu instalacji, dominuje powstawanie czarnego tlenku żelaza, czyli magnetytu, który, jak sama nazwa wskazuje, wykazuje silne właściwości magnetyczne. To właśnie te magnetyczne cząstki stanowią największe wyzwanie dla prawidłowego funkcjonowania systemu.

Rodzaj Zanieczyszczenia Charakterystyka Potencjalny Wpływ na Instalację CO Metody Identyfikacji
Magnetyt (tlenek żelaza, Fe₃O₄)
  • Czarne, drobne cząstki.
  • Silne właściwości magnetyczne.
  • Cięższy od wody (ok. 7 razy).
  • Powstaje w wyniku korozji stali w warunkach beztlenowych.
  • Adhezja do elementów magnetycznych (pompy, zawory).
  • Przedwczesne zużycie pomp obiegowych.
  • Zapychanie wymienników ciepła i zaworów.
  • Obniżanie efektywności cieplnej systemu.
  • Niewielkie, przypominające sadzę osady.
  • Możliwość przyciągnięcia magnesem.
  • Obecność w osadach z dna grzejników.
Kamień kotłowy (węglany wapnia i magnezu)
  • Twarde, białawe lub szarawawe osady.
  • Słabe właściwości magnetyczne (głównie wtórnie nawarstwiający się na magnetycie lub elementach metalowych).
  • Powstaje w wyniku wytrącania się soli mineralnych z twardej wody.
  • Blokowanie przepływu w wymiennikach ciepła.
  • Doprowadzanie do przegrzewu kotła.
  • Zatykanie rur i kryz.
  • Znaczące obniżanie efektywności systemu.
  • Twarde osady, trudne do usunięcia mechanicznie.
  • Często występują w miejscach o podwyższonej temperaturze.
Inne zanieczyszczenia (piasek, muł, resztki uszczelnień)
  • Różnorodna forma i wielkość.
  • Zazwyczaj niemagnetyczne.
  • Zapychanie zaworów, przepływomierzy.
  • Osadzanie się w grzejnikach i na dnie wymienników.
  • Tworzenie punktów korozyjnych.
  • Widoczne w osadach ze dna urządzeń.
  • Mogą wymagać badania laboratoryjnego do dokładnej identyfikacji.

Skutki obecności magnetytu dla instalacji CO

Obecność magnetytu w instalacji centralnego ogrzewania to nie tylko drobna niedogodność, ale realne zagrożenie dla jej długoterminowej sprawności i żywotności. Te drobne, czarne cząstki, niewidoczne gołym okiem, stanowią cichego sabotażystę, który stopniowo wyniszcza poszczególne komponenty systemu. Ich specyficzna budowa, oparta na oksydach żelaza, sprawia, że niczym mikroskopijne magnesy przyciągają się do elementów wykonanych z metali ferromagnetycznych.

Największym orędownikiem magnetytu w systemie C.O. jest pompa obiegowa. To właśnie ona, odpowiedzialna za cyrkulację wody w całym obiegu, musi przepompować przez swoje delikatne łożyska i wirnik całe to magnetyczne zanieczyszczenie. Efekt jest przewidywalny i niestety, często kosztowny – przedwczesne zużycie pompy, jej zwiększone wibracje, a w skrajnych przypadkach nawet zablokowanie, co oznacza brak ogrzewania i konieczność pilnej interwencji serwisowej. To trochę jak proszenie o kłopoty, wystawiając swoje ulubione, gładkie skarpety na żwir.

Zobacz także: Instalacje wod-kan cennik 2025 - ceny mb i m²

Wirujące zło

Magnetyt, będąc cięższym od wody, naturalnie gromadzi się na dnie grzejników. Jednak silny przepływ wody w instalacji roznosi te cząstki po całym systemie, skutecznie docierając do każdego zakamarka. Gdy trafią one do elementów takich jak zawory termostatyczne, kontrolne czy regulacyjne, ich magnetyczna natura powoduje przywieranie do wewnętrznych części, co może prowadzić do ich zacinania się lub nieszczelności. W konsekwencji, ogrzewanie może działać nieprawidłowo – grzejniki mogą być niedogrzane lub przegrzane, a regulacja temperatury staje się prawdziwą sztuką dla sztuki.

Wymienniki ciepła, kluczowe elementy zarówno kotłów, jak i pomp ciepła czy kolektorów słonecznych, również nie są obojętne na obecność magnetytu. Osadzając się na powierzchniach wymiany ciepła, tworzy warstwę izolacyjną, która znacząco obniża efektywność całego systemu. Wymiennik, który ma za zadanie skutecznie przekazywać ciepło, musi pracować ciężej, zużywając więcej energii, by osiągnąć pożądaną temperaturę. To jak próba rozpalenia ogniska mokrymi gałęziami – teoretycznie możliwe, ale bardzo nieefektywne i frustrujące.

Rdza i magnetyt: nierozłączny duet w systemach grzewczych

Jeśli spojrzeć na korozję w instalacji C.O. jak na nieodłączną parę taneczną, to rdza maluje walca, a magnetyt jest jej elegancką partnerką. Kiedy stal węglowa, będąca sercem wielu systemów grzewczych, zaczyna reagować z wilgocią i tlenem (nawet tym rozpuszczonym w wodzie), powstaje tlenek żelaza – nazwijmy go potocznie rdzą. Ale to jeszcze nie koniec historii, bo w warunkach beztlenowych, które panują w zamkniętym obiegu, rdza ta przekształca się w coś znacznie bardziej problematycznego: czarny tlenek żelaza, czyli właśnie magnetyt.

Zobacz także: Instalacje Zewnętrzne: Pozwolenie czy Zgłoszenie?

Ten duet działa jak zapętlony cykl. Korozja prowadzi do powstania magnetytu, a magnetyt, przez swoje agregowanie się i tworzenie osadów, może prowadzić do punktów, gdzie tlen dociera do metalu, inicjując kolejne etapy korozji. To trochę jak z tą historią o tym, jak kot polował na mysz, która go ugryzła, a on potem gorzej widział i nie mógł złapać kolejnej myszy, która go ugryzła, i tak w kółko. Ta ciągłość procesu sprawia, że problem może narastać w zastraszającym tempie, jeśli nie zostanie odpowiednio wcześnie przerwany.

Kiedy tlenek zaczyna wabić

Magnetyczne właściwości tego tlenku sprawiają, że staje się on szczególnie niebezpieczny dla dynamicznych elementów instalacji. Pompy obiegowe, nieustannie obracające swoje wirniki magnetyczne lub napędzane silnikami z elementami magnetycznymi, stają się głównym celem dla tych drobnych cząstek. Magnetyt akumulując się na powierzchniach wirnika lub w łożyskach, zwiększa tarcie, a co za tym idzie, obciążenie dla silnika. Z czasem prowadzi to do przegrzewania, szybszego zużycia i ostatecznie awarii pompy.

Takie zdarzenie to nie tylko natychmiastowy brak ciepła, ale również konieczność poniesienia kosztów związanych z zakupem nowej pompy, często w niezbyt dogodnym momencie roku lub życia. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla wszystkich właścicieli domów i zarządców nieruchomości, którzy pragną utrzymać swój system C.O. w idealnym stanie i uniknąć nieprzewidzianych wydatków.

Jak usuwać magnetyt z instalacji CO?

Gdy już zdamy sobie sprawę z potencjalnych szkód, jakie może wyrządzić magnetyt w instalacji C.O., naturalne nasuwa się pytanie: jak się go pozbyć? Czy jest jakiś cudowny środek, czy może bardziej wymagające metody? Prawda jest taka, że usuwanie magnetytu nie jest zazwyczaj jednorazowym zabiegiem, ale raczej procesem, który wymaga odpowiednich narzędzi i podejścia.

Zacznijmy od podstaw: regularne odpowietrzanie instalacji jest ważne, ale to głównie zapobieganie gromadzeniu się powietrza, które jest jednym z czynników sprzyjających korozji. Ale co z tym, co już się narobiło? Niektóre metody płukania instalacji mogą pomóc w usunięciu luźniejszych osadów, ale drobinki magnetytu, które przylegają do powierzchni metalowych lub krążą w wodzie, mogą być trudniejsze do wyeliminowania za pomocą samego przepłukiwania.

Metody i ich skuteczność

Tradycyjne metody czyszczenia instalacji, takie jak płukanie z użyciem wody pod ciśnieniem, mogą częściowo pomóc w usunięciu luźniejszych zanieczyszczeń. Jednak drobne cząstki magnetytu, zwłaszcza te przywierające do ścianek rur lub elementów metalowych, mogą pozostać w systemie. Bardziej zaawansowane techniki, wykorzystujące specjalistyczne środki chemiczne do rozpuszczania osadów, mogą być skuteczne, ale wymagają ostrożności i profesjonalnego zastosowania, aby nie uszkodzić elementów instalacji.

Kluczem do skutecznego usuwania i zapobiegania nawrotom problemu jest zrozumienie, że magnetyt nie tylko krąży w wodzie, ale również osadza się na komponentach. Dlatego skuteczne rozwiązanie musi być w stanie wyłapać te cząstki zanim zdążą one zaszkodzić, a także usunąć te zalegające w systemie. To trochę jak walka z mrówkami – można je rozwiesić po domu, ale jeśli nie usunie się źródła, wrócą.

Separatory magnetyczne: skuteczne narzędzie do walki z magnetytem

Kiedy już wiemy, że magnetyt to nie tylko "cząstki w wodzie", ale prawdziwy zagrożenie dla sprawności instalacji C.O., pojawia się potrzeba znalezienia skutecznego rozwiązania. I tu na scenę wchodzą separator magnetyczny – urządzenie, które zostało zaprojektowane specjalnie do wyłapywania tych niepożądanych, żelaznych gości.

Idea jest prosta, ale genialna w swojej skuteczności. Separator magnetyczny wykorzystuje siłę magnesów, zazwyczaj neodymowych, które wytwarzają silne pole magnetyczne. Kiedy woda z instalacji przepływa przez separator, magnetyczne cząstki, w tym nasz stary znajomy magnetyt, są przyciągane do magnesów i zatrzymywane w specjalnej komorze. To jak magnes na lodówkę, tylko że zamiast zdjęć z wakacji, łapie złośliwe rodniki żelaza.

Jak to działa w praktyce?

Główną zaletą separatora magnetycznego jest jego zdolność do wyłapywania cząstek, które są zbyt małe, aby można je było łatwo zebrać za pomocą tradycyjnych filtrów siatkowych, a także tych, które mają tendencję do przylegania do powierzchni metalowych. Dzięki temu, że działa on na zasadzie przyciągania magnetycznego, nie wymaga wymiany drogich wkładów filtracyjnych, a jedynie okresowego czyszczenia, co czyni go rozwiązaniem ekonomicznym i ekologicznym w dłuższej perspektywie.

W zależności od konstrukcji, separator może być montowany w różnych miejscach instalacji, zazwyczaj na powrocie do kotła, gdzie woda jest już schłodzona, co minimalizuje ryzyko oparzeń podczas czyszczenia. Jednak kluczem do maksymalnej efektywności jest właściwy dobór i montaż urządzenia, o czym porozmawiamy w dalszej części.

Jak działa separator magnetyczny w praktyce?

Wyobraźmy sobie wodę w obieg C.O. jako ruchliwą ulicę pełną samochodów. Pośród tych samochodów przemykają jednak również drobne, magnetyczne elementy – nasz namolny magnetyt. Kiedy taka mieszanka przepływa przez instalację, magnetyt może swobodnie przenikać przez wiele zabezpieczeń. Zamontowanie separatora magnetycznego w strategicznym miejscu to jak postawienie bramki na tej ulicy.

Wewnątrz separatora magnetycznego znajduje się komora, w której umieszczone są silne magnesy neodymowe. Kiedy zanieczyszczona woda wpływa do tej komory, cząstki magnetytu zaczynają być przyciągane przez magnesy. Te, które mają silne właściwości magnetyczne, zostają skutecznie wychwycone i przywierają do powierzchni magnesów. Pozostałe, czyste już przez tę interakcję, ciecz kontynuuje swoją drogę przez instalację, ale już bez tej drobnej, uporczywej substancji.

Bezpieczne zatrzymanie

W przypadku separatora FERMAG FD090, mamy do czynienia z innowacyjnym rozwiązaniem, które łączy w sobie siłę magnesów neodymowych z dodatkowymi funkcjami. Komora, w której umieszczono magnesy, jest szczelna i wykonana z mosiądzu, co zapewnia jej trwałość i odporność na korozję. Co więcej, filtr siatkowy z nierdzewnej stali o mikronażu 500µm stanowi dodatkową barierę dla większych zanieczyszczeń niemagnetycznych, takich jak piasek czy kamień kotłowy.

Proces wyczyszczenia takiego separatora jest zazwyczaj bardzo prosty. Po odcięciu dopływu wody i otwarciu zaworu spustowego, można łatwo wyjąć wkład magnetyczny, który zazwyczaj jest pokryty warstwą zebranego magnetytu. Wystarczy opłukać wkład pod bieżącą wodą lub przetrzeć go szmatką, aby przywrócić go do pełnej sprawności. To jak wyjmowanie odkurzacza z pojemnika – proste i szybkie.

Montaż separatora magnetycznego - klucz do ochrony systemu

Mylą się Ci, którzy sądzą, że skuteczne działanie separatora magnetycznego to jedynie kwestia jego jakości. Owszem, dobór odpowiedniego modelu jest kluczowy, ale równie ważny, a może nawet ważniejszy, jest prawidłowy montaż. To tak, jak z doskonałą rakietą tenisową – jeśli przyczepi się ją odwrotnie do rękojeści, daleko z nią nie odbijemy.

Najlepszym miejscem do montażu separatora magnetycznego jest jego umieszczenie na powrocie wody do kotła. Dlaczego akurat tam? Otóż, woda wraca z instalacji już po oddaniu ciepła do pomieszczeń, a dzięki temu, że jest już schłodzona, montaż i późniejsze czyszczenie separatora są bezpieczniejsze dla użytkownika. Zapobiegamy w ten sposób potencjalnym poparzeniom, które mogłyby wystąpić przy ingerencji w gorący obieg.

Gdzie zamocować tę magnetyczną "pułapkę"?

W przypadku kotłów wiszących, najczęściej rekomenduje się montaż separatora na rurze powrotnej, która schodzi od spodu kotła. Pozwala to na łatwy dostęp do urządzenia w razie konieczności jego wyczyszczenia i zapewnia optymalny przepływ wody przez komorę magnetyczną. Ważne jest, aby przed przystąpieniem do montażu, zapoznać się z instrukcją producenta, ponieważ każdy system i kocioł może mieć swoje specyficzne wymagania montażowe.

Prawidłowe przyłączenie, z uwzględnieniem kierunku przepływu wody, jest absolutnie fundamentalne. Zazwyczaj separatory posiadają oznaczenia wskazujące prawidłowy kierunek przepływu. Ignorowanie tego prostego wymogu może skutkować tym, że urządzenie nie będzie działać efektywnie, a nawet może wprowadzić dodatkowy opór w systemie, co jest ostatnią rzeczą, której chcemy. To trochę jak próba włożenia kwadratowego klocka w okrągłą dziurę – no nie będzie to działać.

Niemagnetyczne zanieczyszczenia w instalacji CO

Magnetyt, choć stanowi poważny problem, nie jest jedynym nieproszonym gościem w naszych systemach C.O. Instalacja centralnego ogrzewania to swoisty tygiel, w którym oprócz cząstek żelaza, gromadzą się również inne rodzaje zanieczyszczeń, które utrudniają jej prawidłowe funkcjonowanie. Często ignorowane, potrafią równie skutecznie uprzykrzyć nam życie, a nawet doprowadzić do poważnych awarii.

Jednym z najczęstszych "niemagnetycznych" problemów jest kamień kotłowy. Powstaje on na skutek podgrzewania twardej wody, czyli wody bogatej w sole wapnia i magnezu. Osadzając się na powierzchniach elementów grzewczych, takich jak wymienniki ciepła w kotłach czy wężownice w zasobnikach ciepłej wody użytkowej, tworzy warstwę izolującą, która znacząco obniża efektywność wymiany ciepła.

Kiedy kamień staje się problemem

Kamień kotłowy działa niemal jak naturalny izolator. Im grubsza warstwa osadu, tym więcej energii marnuje się na ogrzanie tej zbędnej warstwy, zamiast podgrzewać wodę w instalacji. Może to prowadzić do wzrostu zużycia paliwa, a w skrajnych przypadkach nawet do przegrzewania kotła, ponieważ ciepło nie jest efektywnie odprowadzane. Wyobraźmy sobie próbę zagotowania wody w pustym czajniku – tak właśnie zmuszamy kocioł do pracy, gdy wymiennik ciepła jest zapchany kamieniem.

Piasek, muł czy drobne resztki uszczelnień, które mogą pozostać w instalacji po jej budowie lub remontach, również stanowią problem. Choć nie są magnetyczne, mogą osadzać się w miejscach o zwężonym przepływie, takich jak kryzy zaworów, filtry czy przestrzenie między żeberkami grzejników. Mogą również tworzyć punkty, w których może dochodzić do lokalnej korozji. To trochę jak wyrzucanie śmieci na piękny dywan, który chcesz zachować w czystości.

Dobór separatora magnetycznego do instalacji CO

Wybór odpowiedniego separatora magnetycznego to kluczowy krok do zapewnienia długoterminowej ochrony naszej instalacji C.O. Na rynku dostępnych jest wiele modeli, różniących się wielkością, mocą magnesów, a także dodatkowymi funkcjami. Podjęcie właściwej decyzji wymaga przemyślenia kilku istotnych kwestii, tak aby urządzenie skutecznie spełniało swoje zadanie.

Pierwszym i najważniejszym czynnikiem jest rozmiar instalacji oraz jej potencjalna wydajność cieplna, wyrażona w kilowatach (kW). Separatory są projektowane z myślą o obsłudze określonego przepływu wody i mocy systemu. Zbyt mały separator może nie być w stanie efektywnie wyłapać całego magnetytu krążącego w instalacji, podczas gdy zbyt duży może stanowić niepotrzebny koszt i nadmiernie ograniczać przepływ.

Kryteria wyboru

Przy wyborze separatora kluczowe jest zwrócenie uwagi na moc użytych magnesów. Magnesy neodymowe, które są standardem w wysokiej jakości separatorach, charakteryzują się znacznie większą siłą magnetyczną niż tradycyjne magnesy ferrytowe, co przekłada się na skuteczniejsze wyłapywanie nawet bardzo drobnych cząstek magnetytu. Producenci często podają parametr określający powierzchnię pola magnetycznego, który powinien być dostosowany do wielkości systemu.

Warto również rozważyć modele, które oprócz funkcji separatora magnetycznego, posiadają także wbudowany filtr osadów niemagnetycznych. Takie urządzenia, jak na przykład FERMAG FD090, które łączą dwa etapy filtracji – magnetyczny i mechaniczny – oferują kompleksową ochronę przed różnego rodzaju zanieczyszczeniami. To jak kupowanie funkcjonalnego narzędzia wielofunkcyjnego – jeden przedmiot, wiele możliwości. Pamiętajmy, że cena 279 zł brutto za taki model, w kontekście potencjalnych kosztów naprawy pompy czy wymiany wymiennika, jest inwestycją w spokój i długoterminową sprawność systemu.

Konserwacja i efektywność separatorów magnetycznych

Separator magnetyczny, choć jest urządzeniem o stosunkowo prostej budowie, wymaga regularnej konserwacji, aby mógł skutecznie pełnić swoją rolę przez długie lata. Zaniedbanie tej podstawowej czynności może prowadzić do spadku jego efektywności, a w skrajnych przypadkach do poważnych problemów z instalacją C.O.

Częstotliwość czyszczenia separatora zależy od kilku czynników, takich jak jakość wody w instalacji, jej wiek, czy też stopień zaawansowania korozji w systemie. W nowych instalacjach, gdzie proces korozji dopiero się rozpoczyna, czyszczenie może być wymagane rzadziej – na przykład raz na kilka miesięcy. Jednak w starszych systemach, gdzie ilość magnetytu może być znacznie większa, konieczne może być jego czyszczenie nawet co kilka tygodni.

Czyścić, czy nie czyszczenie? Oto jest pytanie

Kluczowym elementem konserwacji jest regularne sprawdzanie poziomu nagromadzonego magnetytu w separatorze i jego usuwanie. W przypadku większości modeli, takich jak FERMAG FD090, proces ten jest niezwykle prosty. Po odcięciu dopływu wody i otwarciu zaworu spustowego, wystarczy wyjąć wkład magnetyczny, który jest pokryty zebranym magnetytem. Najczęściej wystarczy go opłukać pod bieżącą wodą lub przetrzeć wilgotną szmatką.

Przeciętna waga filtra w takim urządzeniu to około 700 gram, co może sugerować, ile materiału może zebrać w czasie swojej pracy. Pamiętajmy, że nawet mała ilość zebranego magnetytu świadczy o skuteczności separatora. Ważne, aby regularnie kontrolować jego stan wizualnie, zwracając uwagę na potencjalne nieszczelności lub uszkodzenia mechaniczne obudowy wykonanej zazwyczaj z materiałów takich jak poliamid z włóknem szklanym, co zapewnia mu wytrzymałość mimo niewielkiej wagi.

Q&A: Magnetyt w Instalacji C.O.

  • Co to jest magnetyt i jak powstaje w instalacji C.O.?

    Magnetyt to rodzaj osadu, który powstaje w instalacjach C.O. wykonanych ze stali węglowej, podatnej na korozję. W warunkach beztlenowych, typowych dla zamkniętych systemów grzewczych, stal korodując, wytwarza tlenek żelaza, który przybiera formę magnetytu o charakterze magnetycznym. Nawet przy stosowaniu wysokiej jakości inhibitorów korozji, proces ten może zachodzić w ograniczonym stopniu.

  • Jakie są negatywne skutki obecności magnetytu w instalacji C.O.?

    Magnetyt, siedem razy cięższy od wody, opada na dno grzejników, ale część cząstek jest rozpraszana w systemie. Te magnetyczne zanieczyszczenia, nieuchwycone przez standardowe filtry, mogą trafiać do urządzeń o właściwościach elektromagnetycznych, takich jak pompy obiegowe, powodując ich przedwczesne zużycie. Mogą również osadzać się na innych elementach instalacji, takich jak zawory czy wymienniki ciepła, prowadząc do ich zatykania, zmniejszenia efektywności cieplnej systemu oraz potencjalnych awarii.

  • W jaki sposób można skutecznie usuwać magnetyt z instalacji C.O.?

    Skutecznym rozwiązaniem w usuwaniu magnetytu z instalacji C.O. są separatory magnetyczne, takie jak FERMAG FD090. Urządzenia te wyposażone są w magnes neodymowy, który przyciąga i zatrzymuje cząstki magnetyczne. Ponadto, często posiadają wbudowaną funkcję separatora/osadnika zanieczyszczeń niemagnetycznych, takich jak kamień kotłowy, który również negatywnie wpływa na pracę systemu.

  • Jakie są kluczowe cechy filtra magnetycznego FERMAG FD090?

    FERMAG FD090 został zaprojektowany do instalacji grzewczych, solarnych, niewielkich chłodniczych i HVAC. Jego głównym zadaniem jest wychwytywanie zanieczyszczeń ferro-magnetycznych oraz pozostałych zanieczyszczeń mineralnych i szlamu. Posiada silny magnes neodymowy o mocy nominalnej ponad 40 cm², wysokiej jakości filtr siatkowy z inox o mikronażu 500 µm oraz szczelną komorę mosiężną. Urządzenie pracuje w temperaturze od 0 do 90°C i ciśnieniu do 3 bar, jest wykonane z trwałych materiałów, a jego montaż jest prosty, zazwyczaj na powrocie instalacji od dołu w pobliżu kotła wiszącego.