Jak pije elektryk: śmieszne dowcipy o elektrykach i ich trunkach

Elektryk pije inaczej niż większość ludzi. Nie dlatego, że zna się na chemii alkoholu, lecz dlatego, że jego zawód wykuł w nim specyficzne poczucie humoru. To poczucie humoru przenika każdą libację, każdego kanka i każdą puentę przy barze. Zanim przejdziesz do dalszej części, złap jedno: poniższe kawały to nie instrukcja picia, lecz zbiór żartów, które pokazują, jak pije elektryk oczami polskiej tradycji kabaretowej.

• Dowcipy o elektrykach i alkoholu
• Elektryk na budowie kawały z wódką i piwem
• Czarny humor o elektrykach po libacji
• Krótkie żarty o pracy pod napięciem
• Jak pije elektryk podsumowanie motywów

Dowcipy o elektrykach i alkoholu

Elektryk wchodzi do baru i zamawia piwo. Barmanka pyta: jakie? On na to: daj mi to zielone, bo dziś cały dzień ciągnąłem kable w ziemi. Zielone, jak przewód ochronny PE, który zgodnie z normą PN-HD 60364 musi być izolowany. Kelnerka nie rozumie, po co komu zielony trunek, a on tłumaczy spokojnie: gdyby moje kable były tak dobrze oznakowane jak to piwo, żaden kontroler z nadzoru by mnie nie zaczepił.

Drugi kawał bawi mocniej, bo opiera się na grze skojarzeń. Pytanie brzmi: jakie jest ulubione piwo elektryka? Odpowiedź: VOLT. Dlaczego? Bo ma takie napięcie, że po pierwszym łyku odbiera mowę, a po drugim człowiek widzi iskry przed oczami. W rzeczywistości napięcie 230 V w sieci domowej to wartość skuteczna, przy której prąd przemienny o częstotliwości 50 Hz potrafi solidnie zatrząść organizmem. Stąd skojarzenie z mocnym trunkiem.

Trzeci scenariusz rozgrywa się w szatni na budowie. Starszy elektryk mówi do młodego: synku, jak pijesz, to nie dotykaj przewodów. Młody kiwa głową, wychodzi na przerwę, a po godzinie wraca z siniakiem na czole. Pytam, co się stało, a on: dotknąłem się, ale piwo było zimne, więc pomyślałem, że mnie nie kopnie. Tu śmiech bierze się z kontrastu między wyobraźnią pracownika a prawami fizyki, bo rezystancja skóry nie zależy od temperatury napoju.

Czwarty żart łączy dwa światy, montaż i imprezę. Spotykają się dwaj elektrycy na dopo. Jeden mówi: wczoraj pomyliłem fazę z przewodem neutralnym. Drugi pyta: i co, kopnęło? Pierwszy, już w pół litra, odpowiada: nie, bo piwo było bezalkoholowe. Puentą jest fakt, że przewód fazowy L w instalacji TN-C-S faktycznie wywołuje przebieg napięcia 230 V względem ziemi, więc pomyłka może skończyć się na szpitalnym OIOM-ie, a nie na kacu.

Elektryk na budowie kawały z wódką i piwem

Na budowie panuje zasada: po szklaneczce zaczyna się prawdziwa robota. Pewien majster daje elektrykom po 50 gram na rozruch. Jeden odmawia, bo twierdzi, że jak pije, to mu się izolacja myli z krajalnicą. Dowcip celuje w realne zagrożenie, ponieważ wódka 40% wypiasta w ilości 50 g to już 20 g czystego etanolu, który w ciągu 15 minut osiąga maksymalne stężenie we krwi wynoszące około 0,3 promila.

Kolejna scena rozgrywa się przy kontenerze. Jeden pyta: dlaczego elektrycy piją prosto z butelki? Drugi odpowiada: bo szklanki nie mają uziemienia. Brzmi absurdalnie, ale uziemienie w instalacji elektrycznej odprowadza prąd zwarciowy do ziemi, więc brak tego połączenia oznacza, że napięcie dotykowe na obudowie urządzenia może wynieść pełne 230 V. Stąd skojarzenie z brakiem ochrony i ryzykiem porażenia.

Trzeci kawał opowiada o pomyłce na magazynie. Kierownik wysyła elektryka po transformator, a ten wraca z grillem. Pytają, co to ma być, a on: myślałem, że chodzi o wieczór integracyjny. W rzeczywistości transformator obniżający napięcie z 400 V na 230 V waży od 30 do 80 kg, więc pomylenie go z grillem wymaga sporej wyobraźni, ale jeszcze większej dawki humoru.

Czwarty scenariusz kręci się wokół wódki po afrykańsku. Dwóch pije, trzeci zakąsza. Pytanie, kto prowadzi samochód, pada retorycznie, bo odpowiedź jest prosta: żaden, skoro trzeci zakąsza, to pewnie kierowca gdzieś zniknął. Tu śmiech bierze się z zaskakującej logiki, w której każdy z trzech panów pełni tylko jedną funkcję: pije, zakąsza albo milczy.

Czarny humor o elektrykach po libacji

Elektryk po sześciu piwach siada do rozdzielni. Żona woła go na kolację, a on odpowiada: zaraz, kończę fazować zupę. Brzmi jak gra słów, lecz fazowanie w energetyce to proces włączania napięcia w ściśle określonej kolejności, najpierw faza L1, potem L2 i L3, aby uniknąć stanów nieustalonych. Gotowanie zupy w takim rytmie kończy się albo przelaniem, albo zwarciem w garnku.

Drugi kawał bawi się śmiercią sceniczną. Pytanie: dlaczego elektryk nie boi się dentysty? Odpowiedź: bo po wódce 500 V w ustach to pikuś. Wyliczenie jest celowo przesadzone, ale bazuje na faktach: napięcie 500 V DC występuje w niektórych instalacjach fotowoltaicznych, a prąd stały powoduje silniejszy skurcz mięśni niż przemienny o tej samej wartości skutecznej. Stąd wrażenie, że po mocnym trunku nawet wiertło dentystyczne wydaje się łagodne.

Trzeci dowcip opowiada o losach Francika, bohatera z długiej tradycji polskiego humoru. Franek pracował przy trakcji elektrycznej, wypił trzy piwa, wszedł na słup i... urwał sobie obie ręce. Pytają, jak to możliwe, a on: prąd mnie złapał za kable, gdy chciałem złapać butelkę. Puentą jest tragiczna logika, w której utrata kończyn wynika z równoczesnego kontaktu z dwoma przewodami pod napięciem oraz z brakiem rękawic elektroizolacyjnych klasy 0, które wytrzymują do 1000 V.

Czwarty żart sięga po czarny humor klasyki. Masztalski, znany z polskich anegdot, leżał po libacji na torach. Maszynista dał sygnał, ale Masztalski się nie ruszył. Pytają, co się stało, a on: czekałem, aż napięcie spadnie. W rzeczywistości napięcie w sieci trakcyjnej 3 kV DC nie spada nigdy, a prąd zwarciowy potrafi osiągnąć kilkanaście tysięcy amperów, więc leżenie na szynach kończy się porażeniem w ułamku sekundy.

Krótkie żarty o pracy pod napięciem

Elektryk wchodzi do sklepu z pytaniem: macie coś na ból głowy? Sprzedawca: proszę, tabletki. Elektryk: nie, mam włączony bojler. Tu śmiech bierze się z odwrócenia przyczyny i skutku, bo bojler o mocy 2000 W podłączony do instalacji bez wyłącznika różnicowoprądowego 30 mA faktycznie potrafi kopnąć napięciem dotykowym przy każdym dotknięciu kranu.

Drugi kawał opowiada o pechu nowicjusza. Praktykant dostał polecenie: zmierz napięcie na zaciskach. Wziął miernik, popatrzył na wyświetlacz i krzyknął: 230! Majster pyta: wściekasz się? Praktykant: tak, bo miało być 220. Puentą jest różnica między napięciem znamionowym 220 V stosowanym w PRL-u a obecnym 230 V zgodnym z normą PN-EN 50160, która dopuszcza odchylenie ±10%.

Trzeci scenariusz rozgrywa się w przerwie śniadaniowej. Jeden elektryk mówi do drugiego: wczoraj zmierzyłem napięcie w gniazdku, ale zapomniałem włożyć baterii. Drugi pyta: i co? Pierwszy: nic, bo i tak wiedziałem, że jest 230. Tu śmiech bierze się z absurdalnego zaufania do rutyny, choć w praktyce każdy pomiar powinien być wykonany miernikiem z aktualnym świadectwem wzorcowania, zgodnie z instrukcją BHP.

Czwarty żart zamyka cykl. Spotykają się dwaj elektrycy na emeryturze. Jeden mówi: kiedyś myślałem, że prąd zabija. Drugi: a teraz? Pierwszy: teraz wiem, że zabija, więc piję na umór. Puentą jest filozoficzna zgoda, że świadomość zagrożenia nie chroni przed nim, a jedynym pewnym sposobem na uniknięcie porażenia jest trzeźwość, wyłączony wyłącznik oraz sprawdzone środki ochrony indywidualnej.

Jak pije elektryk podsumowanie motywów

Wspólny mianownik wszystkich żartów jest prosty: elektryk pije z humorem, bo humor pomaga mu rozładować stres zawodowy. W tym fachu liczy się precyzja, znajomość norm takich jak PN-EN 50522 czy przepisów BHP, a także świadomość, że prąd o natężeniu zaledwie 30 mA przepływający przez klatkę piersiową przez czas dłuższy niż 0,5 sekundy potrafi zatrzymać serce. Stąd bierze się specyficzna kultura kawałów, w której każda puentą nawiązuje do iskry, napięcia, uziemienia albo fazy.

Drugą warstwą jest kontrast między trzeźwym fachowcem a wesołym kompanem od kanka. Ten sam człowiek, który za dnia bezbłędnie odczytuje schemat ideowy rozdzielni, wieczorem chętnie opowiada dowcip o Volcie. Nic dziwnego, bo w Polsce kawały o elektrykach krążą od pokoleń, przekazywane z ust do ust na budowach, w kotłowniach i przy ognisku. Ich cel to rozładowanie napięcia, dosłownie i w przenośni.

Trzecią warstwą jest rzemieślnicza duma. Elektryk pije z kolegami z branży, bo oni rozumieją specyfikę pracy, napięcie 230 V w gniazdku domowym, 400 V w sieci trójfazowej, 15 kV w linii średniego napięcia. Wspólny język ułatwia żarty, w których pozornie prozaiczne słowa typu faza, masa, przewód ochronny czy wyłącznik różnicowoprądowy stają się nośnikiem komizmu. Stąd brać zrozumie puentę, a laik pomyśli, że to czarna magia.

Na koniec warto zapytać, który z tych żartów rozbawił najbardziej i czy masz swojego faworyta z branży. Tego typu kawały najlepiej działają w grupie, przy stole, gdzie każdy może dopowiedzieć swoją wersję, bo polska tradycja kabaretowa zna Masztalskiego, Francika i Jasia równie dobrze, jak zna klasykę z lat 70. Podziel się tym zbiorem ze znajomym elektrykiem, hydraulikiem albo stolarzem, bo żarty o rzemieślnikach smakują lepiej przy drugim piwie.

Źródła: Polska Norma PN-EN 50160, norma PN-HD 60364, przepisy BHP przy urządzeniach elektrycznych, klasyfikacja rękawic elektroizolacyjnych wg IEC 60903, parametry sieci trakcyjnej 3 kV DC (PKP Energetyka), wpływ etanolu na organizm (dane farmakokinetyczne dla stężenia 0,3 promila po spożyciu 20 g czystego alkoholu).